Сякерычы

Даследаванне пра глыбокі дэмаграфічны і эканамічны крызіс беларускай вёскі. Чаму малыя паселішчы імкліва пусцеюць, чаму аграгарадкі не здолелі спыніць дэпапуляцыю і ці ёсць у сельскай Беларусі будучыня? Аналіз міграцыі, калгаснай спадчыны, дзяржаўнай аграрнай мадэлі і міжнароднага досведу

Публікуем дасланы вольны пераказ, у аснове якога ляжаць успаміны Пелагеі Сяргееўны

Прихожане Колковского церковного прихода начала 19 века. Поиск предков в метрических книгах

Казалі старыя людзі, што вёска раней размяшчалася на сотню метраў далей чым цяпер, бліжэй да балота.

Народныя вясковыя павер'і, байкі і містычныя жыццёвыя расказы жыхароў Сякерыч занатаваныя ў кнізе В.С. Новак "Міфалагічныя ўяўленні беларусаў, якая выйшла яшчэ ў 2010 годзе.

“Соломянские Горы”- цепь лесных возвышенностей в паре километров от Секерич, в 60-х- 80-х возможно была районом развертывания пусковых установок баллистических ракет.

Сооружение канала ( в народе “Централка”) явилось частью масштабных работ Западной мелиоративной экспедиции по осушению полесской низменности, которые велись с 1878 по 1903 годы.

Артыкулы з экспедыцыі знакамітага даследчыка і публіцыста А. К. Ельскага надрукаваныя ў Слоўніку Геаграфічным Каралеўства Польскага і Іншых Краёў Славянскіх ў 1880-я гады.

Существуют ли документалыные потвержения того, что в Секеричах был панский фольварок?
Ответ: Да, существуют.

Неаднаразова даводзілася чуць расказы аб тым, што Пціч нібыта раней цякла праз вёску Сякерычы. Маўлялі, што старыя людзі казалі аб гэтым... Легенда выглядае досыць неверагоднай, бо ад вёскі да ракі не менш за 6 кіламетраў па прамой.

Подворовой список населения с указанием родства, состава дворов и социального статуса

Секеричи в 16 веке

Подборка карт где изображены Секеричи с описаниями и некоторыми интересными подробностями.

Не секрет, что сегодняшняя деревня далека от своего расцвета. Деревня пустеет и часто уже ничего не напоминает о местах, где были дворы и когда-то текла жизнь... Былые огороды безнадежно заросли бурьяном либо и вовсе рекультивированы, а хаты снесены.

Несколько лет назад мы уже рассказывали о том, как мы делаем отличное вино из секеричского винограда. И мы рады что тот репортаж вдохновил некоторых для создания своего вина. На этот раз хотелось бы поподробней рассказать о последующем опыте и рассказать о некоторых новых фишках этого ремесла.

Старинный документ 1916 года, из которого удалось узнать об однокласcном народном училище в Секеричах и Колках, о том, кто был священником колковской Рождества-Богородитской церкви в последние годы ее существования, а так же многое другое..

Разбираем увлекательный сервис- “lightpollutionmap” .

Ёсць звесткі, што ў тыя часы Сякерычы былі дзяржаўнай маёмасцю

Падчас даследавання геаграфічнага слоўніка 1889г. мы знайшлі шмат цікавостак- падрабязна апісаных знаёмых нам вёсак, мясцовых рачушак, азёр, нарыс эканамічнага ладу і інш. за подпісам А. Ельскага.

Каневка была отдельной сельской единицей Копаткевичского района, в 1929 году насчитывала 49 дворов, соседние Секеричи имели в том-же году 139 дворов.

Списки домохозяев Секерич конца XIX века открывают имена наших прадедов и показывают, как жила деревня более ста лет назад.

В этой статье изучаем выбранные 14 уникальных фотоснимков 1906 года из Лучиц.

На сайте "Дапаможнік" опубликован список членов Грабьевского православного религиозного общества (1924г.)

Старинные документы с подробны описанием Колковской Приходской Рождества-Богородицкой церкви.

Анализируем спутниковые снимки поверхности земли за последние 35 лет

С 1931 по 1944 годы существовала железнодорожная станция “Секеричи”. Она находилась в 12 км. на северо-запад от Секерич, недалеко от д. Деменка, Лучицкого с/с .

Строилась до 1941 года поблизости д. Староселье и должна была пройти около Секерич.

Пэўна кожны з жыхароў Сякерыч, хто цікавіўся гэтым пытаннем- чуў ад бацькоў, бабуль ці іншых лагічнае сцьверджанне – “бо тут колісь выраблялі сякеры”.

Няма напэўна ў фальклоры жыхароў Сякерыч падання з больш загадкавай і містычнай гісторыяй, чым гісторыя пра мясцовую царкву. Нявыдуманая навэла родам з 19 стагоддзя перадавалася з пакалення ў пакаленне, і, зрэшты яшчэ не раз нагадвала пра сябе і ў нядаўнія часы, раскрываючы ўсё новыя артэфакты...